121 إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
Чындыгында, ушунда да (адамдарга сабак болуучу) белгилер бар. Ошондо деле алардын көбү ишенишпейт.
бөлүм Шуара - الشعراء
122 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
Акыйкатта, Эгең – Ызааттуу, Мээримдүү!
123 كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ
Аад эли да элчилерди жалганчыга чыгарышты.
a. Аллахтын элчилерин –пайгамбарларды
124 إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Ошондо аларга туугандары Худ: “(Аллахдан) коркпойсуңарбы?!
125 إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
Чындыгында, мен силер үчүн ишенимдүү элчимин.
126 فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Аллахдан коркуп, мага мойун сунгула.
127 وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ
Бул үчүн мен силерден акы сурабаймын. Акым – ааламдардын Эгесине таандык.
128 أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ
Ар кайсыл дөбөгө эле пайдасыз бийик курулушту ойноп жасай бересиңерби?
129 وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ
Же бул дүйнөдө түбөлүк калуу үмүтү менен кооз хансарайларды кура бересиңерби?.
a. Сарайларыңар баары бир түбөлүктүү эмес, эртең эле урап калат, андан көрө ыйман аркылуу өз рухуңарды оттон сактап калууга ашыкпайсыңарбы?
130 وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ
Кармасаңар таш боордук менен катуу кармайсыңар.
a. “Башка коомдорго, же адамдарга кол салсаңар, аңоосуз, таш боордук менен мамиле кыласыңар”, - деген мааниде
131 فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Эми Аллахдан коркуп, мага мойун сунгула.
a. Аллахтын жазасынан
132 وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ
Силерди өзүңөр билген нерселериңер менен камсыз кылып жаткан Аллахдан корккула.
a. түрлүү-түрлүү ырыскылар
133 أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ
Ал силерге мал-мүлк, бала-чака берди.
134 وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
(Ал) силерге бакчаларды, булактарды берди.
a. Силер үчүн Ал жер үстүндөгү не деген гана таттуу ырыскыларды жаратып койду
135 إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
Мен силерге келүүчү Улуу Күндүн азабынан коркомун”, – деди.
136 قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ
Алар: “Сен бизге эскертесиңби, же эскертпейсиңби – баары бир.
137 إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ
Бул – мурункулардын гана адаты.
138 وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
Биз азапка дуушар болбойбуз”, – дешип,
a. “Бизден мурдакыларга да ушунтип айтышкан. Бирок дагы эле Кыйамат Кайым болгон жери жок”, - деп текеберленишкен
139 فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
алар аны жалганчыга айландырышкандыктан, Биз аларды кыйратып жок кылдык. Мына ушунда да үлгү бар. Бирок алардын көпчүлүгү (Аллахка) ишенишкен эмес.
a. Адамзатка сабак болчу b. адамдардын
140 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
Албетте, Эгең – Ызааттуу, Ырайымдуу!
a. Аллах Таала Өз элчиси Мухаммедге (а.с.) кайрылууда