61 وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Алардын кай бирлери пайгамбарга: “Ал – бир кулак” – деп анын көңүлүн сындырышат: “Ал – силер үчүн жакшы кулак. Аллага өзү ыйман келтирип, момундарды тастыктайт. Демек – ыйман келтиргендер үчүн ырайым. Ким Алланын элчисине жапа чектирсе, ага оорутуучу азап бар.
a. Мухаммед (а.с.) га b. Мухаммед а.с. c. «не съз болсо деле тыёдай берет”, - деп. (Болбосо пайгамбар ырайымдуулугунан, боорукерлигинен ар бир адамдын арыз арманын тыёдаган, аларды соорото турган даанышман създър менен насыйат айткан) d. ыйман келтирген