бөлүм Зухруф - الزخرف

41 فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ

Эгер сени алып кетсек, анда аларга татыктуу жазаларын беребиз.

42 أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ

Же аларга убада кылынган азапты (сенин къз\ёд\н тир\\с\ндъ келтирип), албетте, сага да кърсътъб\з. Албетте, аларга кудуретибиз жетет!

43 فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

(Эй, Мухаммед!) Сага айан кылынганды бекем тутун. Сен, чындыгында, туура жолдосуё.

44 وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ

Акыйкатта, Куран сен \ч\н жана сенин \ммъттър\ё \ч\н бир насаат. Жакында суракка алынасыёар.

45 وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ

Сенден мурун жиберилген элчилерибизден: Алладан башка сыйына турган кудайларды жасаган-жасабагандыгыбыз тууралуу сура.

46 وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ырасында, Мусаны да белгилер менен Фараонго жибергенбиз. Ошондо ал аларга: “ Чындыгында, мен ааламдардын Эгесинин элчисимин”, – деди.

47 فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِآيَاتِنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَضْحَكُونَ

Аларга кереметтерибиз менен келген кезде, алар ага к\л\шкън.

48 وَمَا نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا وَأَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

Аларга кърсъткън белгилер бири-биринен чоё болчу. Балким кайтаар деп (тигилерди) азап менен кармадык.

49 وَقَالُوا يَا أَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ

(Алар Мусага): “Эй, сыйкырчы! Эгеёе сага берген убада бойунча жалбара бер. Албетте, биз туура жолдобуз” – дешти.

50 فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ

Ошондо Биз алардан азапты ачкан кезде, алар дароо създър\нън баш тартышты.

51 وَنَادَى فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي أَفَلَا تُبْصِرُونَ

Фараон ъз элине: “Эй, элим! Мисирдин падышалыгы меники жана алдымдан агып турган бул дарыйалар да меники эмеспи? Кърбъйс\ёърб\?” – деп жар салды.

52 أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

“Же мен ъз\ бир байкуш, съз\н (жакшылап) т\ш\нд\ръ албаган Мусадан жакшы эмесминби?”

53 فَلَوْلَا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ

“Ага алтындан билериктер эмне \ч\н салынбаган, же аны менен бирге периштелер эмне \ч\н жолдош болуп келишпеди?”

54 فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

Ошентип (Фараон) ъз элин жемеледи. Ошондо эли аны урматтап, ага баш ийди. Чындыгында, алар бузулган коом болчу.

55 فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ

Алар Бизди кейиткен кезде, алардын тийишт\\ жазасын берип, сууга чъкт\р\п салдык.

56 فَجَعَلْنَاهُمْ سَلَفًا وَمَثَلًا لِلْآخِرِينَ

Аларды кийинкилер \ч\н ът\п кеткен бир (тарыхый) сабак кылып койдук.

57 وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ

Марйам уулу мисал келтирилгенде ага элиё шаттанып к\л\шът.

58 وَقَالُوا أَآلِهَتُنَا خَيْرٌ أَمْ هُوَ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ

Алар: Биздин кудайларыбыз жакшыбы? Же Иса жакшыбы?” –дешти. Алардын сага муну айтуулары – жаёжал чыгаруу \ч\н гана (кылынды). Анткени, алар тартышчаак эл.

59 إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ

Ал – Иса – Биз ага жакшылык берген жана Исраил урпактарына мисал кылынган бир пенде гана.

60 وَلَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَلَائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ

Эгер кааласак, силердин ордуёарга периште жаратат элек да, алар силерге орун басар болуп калышмак.