бөлүм Иншикак - الإنشقاق

1 إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ

Асман жарылганда,

2 وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

Эгесине кулак салып, акыйкатталганда,

3 وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ

Жер т\здъл\п, созулганда,

4 وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ

Ал ъз ичиндегилердин баарын сыртка чыгарып, бошонгондо,

5 وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

Эгесине кулак салып, акыйкатталганда

6 يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ

Эй, инсан! Эгеёе умтул! Ошондо гана сен Ага жолугасыё.

7 فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ

Анан кимдин китеби оё тарабынан берилсе,

8 فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا

Анда анын эсеп-кысабы да жеёил болот.

9 وَيَنْقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُورًا

Ал жакындарына кубанган абалда кайтат.

10 وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ

Кимге эсеп-кысап китеби арт жагынан берилсе,

11 فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا

Ал ъз\нъ ъл\м тилеп, жалдырайт.

12 وَيَصْلَى سَعِيرًا

Ошентип катуу к\йгън отко кирет.

13 إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا

(ал жалган д\йнъдъ) жакындарынын арасында жыргап-куунап ж\ргън эле.

14 إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ

Анткени ал эч качан (Бизге) кайтып келээрине ишенген эмес.

15 بَلَى إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا

Оо, жок! Эгеси анын артынан къз салган.

16 فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ

К\н баткандагы кър\нгън кызыл нурга ант!

17 وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ

Баарын ъз\нъ жыйып, каптап калган таёга ант!

18 وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ

Толуп турган айга ант!

19 لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ

Силер бардык баскычтар аркылуу ътъс\ёър

20 فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

Деги аларга эмне болгон, ыйман келтиришпейт?!