1 لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
Кыйамат К\н\нъ ант!
1 لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
Кыйамат К\н\нъ ант!
2 وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
Ъз\н-ъз\ жемелеген жанга ант!
3 أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ
Инсан Биз анын съъктър\н чогулта албайт деп ойлойбу?!
a. Кайрадан.
4 بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ
Ооба (чындыгында), Биз анын манжаларынын учунан бери ъз калыбына келтир\\гъ Кудуретт\\б\з.
5 بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ
Балким ... инсан келечекте бузукулукту дагы да кыла бер\\н\ каалап турабы?
6 يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ
Ал: “Кыйамат К\н\ качан болот?” – деп сурайт.
7 فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
Качан къздър караёгыласа,
8 وَخَسَفَ الْقَمَرُ
Ай (т\нър\п) тутулса,
9 وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
К\н менен Ай бириктирилсе,
10 يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
Ошол к\н\ инсан: “Мен кутулуучу жай кайда?” – деп сурап калат.
11 كَلَّا لَا وَزَرَ
О, жок! Качып кутулуу жок!
12 إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
Ал К\ндъ Эгеёдин алдында гана (кутулуучу) жай (бар).
13 يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
Ошол К\н\ инсанга ал алдына эмне дайардап, (алып) келгенинен, эмнени артына калтырып койгонунан кабар берилет.
14 بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
Инсан (ал к\н\) ъз\нъ-ъз\ к\бъл\ккъ ътът.
15 وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ
Эгер ал кечирим суроону кааласа да.
16 لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
(Эй, Мухаммед), сен тилиёди шашкалактап кыймылдатпа,
17 إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ
Акыйкатта аны жыйноо жана окутуу Бизге таандык.
18 فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ
Биз аны сага окуп бергенден кийин гана окууга ээрчигин.
19 ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ
Андан соё (аны) т\ш\нд\р\\ Биздин иш.
20 كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ
О, жок! Силер нак д\йнън\ с\йъс\ёър да,