бөлүм Шамс - الشمس

1 وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

К\н жана анын жарыгына ант,

2 وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

жана анын (К\нд\н) артынан ээрчиген Айга ант,

3 وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

жарыгын жайылткан к\нд\згъ ант!

4 وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

К\нд\зд\ каптап, жаап калган т\нгъ ант!

5 وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا

Асман жана аны Жаратканга ант!

6 وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا

Жер жана аны тъшъъч\гъ ант!

7 وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا

Напсыга жана аны жайгаштырганга ант!

8 فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

Напсыга бузулууну да, такыба болууну да илхам салды.

9 قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

Кимде-ким аны тазаласа, ал ийгилике жетишет.

10 وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

А кимде-ким аны адаштырса, зыйан тартат.

11 كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

Самуд жолдон адашып, жалганга чыгарышты,

12 إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا

(Алардын ичинен) бир бактысызы суурулуп чыккан кезде,

13 فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا

Ошондо Алланын элчиси тигилерге: “Алланын тъъс\нъ жана анын суу ич\\с\нъ (тийбегиле)!” - деди.

14 فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا

Ошондо (алар) аны жалганчы дешип, тъън\ сойуп салышты эле, алардын к\нъълър\нъ жараша, тигилердин Эгеси (азапты) \стък-босток кылып, аны теёеди.

15 وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا

Ал тигинин акыбетинен коркпойт.